Haar greep ontwijken
<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Trebuchet MS"; panose-1:2 11 6 3 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>
Zeprobeerde me te vangen in korte beschrijvingen. Ik kon daar niet aan voldoen.Het liefst wou ik haar vertellen dat er een reden is dat kwaliteitsbladen geen interviewvragengebruiken als: x93Als je je stijl zou moeten omschrijven in xe9xe9n woord, wat zoudat dan zijn?x94. Niets is te vangen in xe9xe9n woord, zelfs niet niets, want dan hebje al te veel gezegd. Maar ik zei er niets over en probeerde de vragen zo goedmogelijk te beantwoorden.
Endat is iets waar ik klaarblijkelijk in faal. Zodra ik iets moet vertellen overwat ik denk of voel of mezelf moet analyseren of beschrijven, kan ik moeilijkstante pede bedenken wat te zeggen. Alleen geschreven zinnen komen in xe9xe9n keergoed de wereld in x96 uitgesproken zinnen kennen te veel pauzes, twijfels enanakoloeten.
Ikvind alles eigenlijk ook veel te complex om in woorden te omsluiten. Het heeftaltijd een andere kant, een andere uitkomst, als je het anders bekijkt. Datmoet je weten voor je iets zegt of schrijft. Maar ik voelde hoe zij mijn woordenprobeerde in te dammen. Een rijtje signaalwoorden gebruikte die haar zoudenhelpen bij de dingen in haar hoofd en op papier te organiseren. En hoe meer zijwilde dat ik concrete antwoorden gaf, hoe meer ik voelde dat ik liever in hetalgemene wilde blijven. Een simpel interview werd een sumoworstelwedstrijd (zonderhet overgewicht) waarbij zij me de ring in probeerde te trekken, terwijl ik aande buitenkant van de cirkel haar maaiende armen trachtte te vermijden.
Hiervoorhad ik haar al gexefnterviewd, want dat was de opdracht. Maar het resultaat vaneen goed interview ligt uiteindelijk meer aan de verteller dan de interviewer. Zijwas een goede verteller, wist op mijn algemene vragen concrete antwoorden tegeven en als ze dat niet deed, was het niet relevant. Maar ik kon dat niet. Ikkan niet concreet zijn, ik ben geen verteller. Ik wil niet te vangen zijn. Eenschrijfster ben ik: ik wil zelf vangen.
september 25, 2009 at 08:44
Een beetje een triestig stukje maar wel: een hele mooie conclusie!
september 25, 2009 at 13:58
Mooie zelfanalyse met een poxebtisch tintje (zoals alles bij jou, geloof ik ^^). Er is inderdaad een heel groot verschil tussen schrijven en vertellen, maar vooral tussen vertellen en vragen. Je kunt iemand niet dwingen in jouw woorden te praten en te denken, of zelfs maar verwachten dat je iemand begrijpt als ze in haar eigen woorden praat.
Taal is iets extreem problematisch. Eigenlijk kunnen we het alleen maar de wereld in gooien en kijken wat ermee wordt gedaan, hopen dat het goed aankomt. Of niet.
september 25, 2009 at 19:27
Ik had nog nooit van anakoloeten (wat een lelijk woord eigenlijk haha) gehoord, lang leve Google ^^
september 26, 2009 at 10:29
Dat je deze situatie nog in zo’n mooi verhaal weet te vangen! Ik zou in zo’n geval enkel en alleen over mezelf denken: verdomme wat een afgang. Maar jij niet. Jij sleept er toch weer wat goeds uit
En herkennen doe ik het volledig, ik ben ook niet zo iemand die meteen weet wat te zeggen. Pen en papier zijn veel geduldiger dan luisteraars.
september 26, 2009 at 14:21
@ Athena: Ow ik vind het juist een mooi woord haha! Moet je apokoinou opzoeken, dat is net zo’n mooi/lelijk, maar leuk woord.
@ Esra: Fijn dat je het herkent! Ben ik in ieder geval niet de enige
september 27, 2009 at 21:04
Die vind ik op de een of andere manier een stuk minder lelijk. Anakoloet zal ook wel Grieks zijn, maar bij apokoinou zie je (ik iig) dat veel beter. Hoe dan ook, wxe9xe9r een woordje geleerd
Maar het mooiste lelijke woord is en blijft toch pieremachochel XD
september 28, 2009 at 09:46
Ze heeft je vast gewoon de verkeerde vragen gesteld
september 29, 2009 at 18:19
Goede conclusie, die is helemaal waar!